| 单词 |
Right Reverend |
| 释义 |
Right Reverend ˈRight ˌReverend a title of respect used before the name of a bishop (=a Christian priest of high rank)ˈRight ˌReverendSyllable |
| 随便看 |
- auditors
- auditory
- audits
- audit trail
- audittrail
- audit-trail
- audley harrison
- audleyharrison
- audley-harrison
- audrey hepburn
- audrey-hepburn
- audreyhepburn
- Audubon, John James
- audubon,-john-james
- audubon society
- audubonsociety
- audubon-society
- Audubon Society, the
- Auel, Jean M.
- auel, jean m
- auel,-jean-m
- auel,-jean-m.
- Auerbach, Red
- auerbach,-red
- auerbach,red
- Collaborative句子
- Third world句子
- Cobble句子
- Price discrimination句子
- Strapped句子
- Inaction句子
- Reprove句子
- Redoubtable句子
- Abettor句子
- Grandiose句子
- 《史记·大宛列传第六十三·骞既至乌孙,乌孙王昆莫见汉使如单于礼,骞大惭[1],知蛮夷贪,乃》鉴赏
- 《史记·天文地理的利用·天官书》鉴赏
- 《史记·太史公自序》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·七年而太史公遭李陵之祸[1],幽于缧绁[2].》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·上大夫壶遂曰[1]:“昔孔子何为而作《春秋》哉?”太史公》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·以淮南叛楚归汉,汉用得大司马殷[1],卒破子羽于垓下.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·壶遂》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太伯避历[1],江蛮是適;文武攸兴,古公王迹.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太史公学天官于唐都[1],受《易》于杨何[2],习道论于黄子[3].》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太史公既掌天官,不治民.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太史公曰[1]:“先人有言》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·夫儒者以六艺为法[19],六艺经传以千万数,累世不能通其学,当年不能究其礼[20],故曰“博而寡要,劳而少功”.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·少康之子,实宾南海,文身断发,鼋》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·敢犯颜色以达主义[1],不顾其身.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·昔在颛顼[1],命南正重以司天[2],北正黎以司地[3].》鉴赏
|